www.TheSeaNation.gr

Στις «καθυστερήσεις»…

Η καθυστέρηση στην υιοθέτηση του Net Zero Framework (NZF) του ΙΜΟ άλλαξε τις προοπτικές για τη ναυτιλία χαμηλών εκπομπών και η ετήσια έκθεση Forecast to 2050 του DNV αντικατοπτρίζει τη νέα πραγματικότητα. Η απόδοση καυσίμου και η ευελιξία είναι οι νέες λέξεις-κλειδιά και τα πράσινα καύσιμα πιθανότατα θα τροφοδοτούν τις συζητήσεις για τα επόμενα χρόνια.
Το κόστος ανάπτυξης μιας ευρέως διαθέσιμης προμήθειας πράσινων καυσίμων παραμένει η μεγάλη πρόκληση. Ενώ τα προτεινόμενα έργα παραγωγής πράσινων καυσίμων συνολικού ύψους 270 Mtoe αναμένεται να είναι έτοιμα έως το 2030 και περίπου το πέντε τοις εκατό του παγκόσμιου στόλου είναι ικανό να καίει εναλλακτικά καύσιμα, η δομή του κόστους δεν φαίνεται να υποστηρίζει την ανάπτυξη της ζήτησης βραχυπρόθεσμα. Ο DNV αναμένει ότι η ζήτηση για καύσιμα χαμηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στον τομέα της ναυτιλίας θα κυμανθεί από 4-22 Mtoe στο ίδιο χρονικό διάστημα, αυξάνοντας το πολύ σε 33-185 Mtoe μέχρι τα μέσα του αιώνα - ένα κλάσμα της πιθανής προσφοράς πριν από το FID που υπάρχει σήμερα.
Η NZF αντιμετωπίζει σκληρή πολιτική αντιπολίτευση όπως γράφτηκε, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και το μέλλον της είναι αβέβαιο. Εάν εγκριθεί ως έχει, θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ ήδη από το 2029. Εάν τροποποιηθεί σε πρόσθετες διαπραγματεύσεις ή αντικατασταθεί με διαφορετικό κείμενο, η έναρξη ισχύος θα μπορούσε να καθυστερήσει μέχρι το 2030-2033 - αφήνοντας μόλις 17 χρόνια για να επιτευχθεί ο στόχος του ΙΜΟ για το 2050.
Η αβεβαιότητα σημαίνει ότι όταν σχεδιάζουν μελλοντικές επενδύσεις στόλου, οι ιδιοκτήτες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο την κλίμακα της ρυθμιστικής μετάβασης, αλλά και την ταχύτητα με την οποία συμβαίνει, λέει ο DNV. Ένα καθυστερημένο (ή ακυρωμένο) NZF είναι ένα πολύ διαφορετικό σενάριο από ένα NZF ταχείας έναρξης, με αντίστοιχα διαφορετικά προφίλ κινδύνου-ανταμοιβής για την ιδιοκτησία πλοίων με καύσιμα καυσίμων ή πλοίων με διπλά καύσιμα.
Ο DNV εκτιμά ότι η ναυτιλία θα μπορούσε να μειώσει τις εκπομπές της κατά 16% έως το 2030 και έως και 25% έως το 2050 μόνο μέσω μέτρων απόδοσης και μείωσης της ταχύτητας - επιτυγχάνοντας το ήμισυ του στόχου του ΙΜΟ για περικοπές αερίων του θερμοκηπίου απλώς χρησιμοποιώντας λιγότερα καύσιμα και εξοικονομώντας περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε κόστος ανεφοδιασμού καυσίμων στην πορεία. Τα οικονομικά μαθηματικά για την αρχική επένδυση σε συσκευές απόδοσης πρέπει ακόμα να έχουν νόημα. Όπως πάντα, εξαρτάται εν μέρει από έναν συμβατικό μηχανισμό για τον πλοιοκτήτη να ανακτήσει ένα μερίδιο της εξοικονόμησης καυσίμου από τον ναυλωτή, ο οποίος συνήθως πληρώνει για τα καύσιμα και συγκεντρώνει τα οφέλη της υψηλότερης απόδοσης.