www.TheSeaNation.gr

Xclusiv Shipbrokers Inc.: Η περασμένη εβδομάδα επιβεβαίωσε ότι η διαταραχή στον Περσικό Κόλπο δεν είναι πλέον απλώς ένα σοκ προσφοράς, αλλά μια στρέβλωση της αγοράς

Η περασμένη εβδομάδα επιβεβαίωσε ότι η διαταραχή στον Περσικό Κόλπο δεν είναι πλέον απλώς ένα σοκ προσφοράς, αλλά μια στρέβλωση της αγοράς που αρχίζει να διαβρώνει την ίδια τη ζήτηση. Αυτό που αρχικά στήριζε τις εμπορευματικές μεταφορές μέσω πανικού, εξάρθρωσης και ασφαλίστρων κινδύνου εξελίσσεται τώρα σε κάτι πιο περίπλοκο: συρρίκνωση της βάσης φορτίου, παγιδευμένη χωρητικότητα και ολοένα και πιο κατακερματισμένη αγορά δεξαμενόπλοιων.

Από την ακατέργαστη πλευρά, οι αριθμοί γίνονται δύσκολο να αγνοηθούν. Με τους εβδομαδιαίους όγκους από τον Κόλπο της Μέσης Ανατολής να έχουν μειωθεί έως και 65% και περίπου 100 δεξαμενόπλοια (>20.000 DWT) να μην μπορούν να βγουν από την περιοχή (με βάση τα δεδομένα του Signal Ocean), η αγορά αντιμετωπίζει ουσιαστικά ένα υλικοτεχνικό σημείο συμφόρησης και όχι μια καθαρή έλλειψη. Η άμεση αντίδραση νωρίτερα αυτό το μήνα - με ακραίες αναμετρήσεις που αναφέρθηκαν σε επίπεδα ρεκόρ - αντανακλούσε τον φόβο και την έλλειψη. Ωστόσο, καθώς περνούν οι μέρες χωρίς να ανοίξει ξανά το Ορμούζ, η πραγματικότητα μετατοπίζεται προς τις χαμένες ημέρες κερδών, την αδράνεια και την αυξανόμενη αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική απασχόληση. Αυτό εξηγεί γιατί οι μελλοντικές προσδοκίες αναθεωρούνται ήδη προς τα κάτω παρά την ονομαστική μεταβλητότητα. Ταυτόχρονα, οι πολιτικές απαντήσεις γίνονται όλο και πιο αντισυμβατικές. Οι ΗΠΑ εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο να απελευθερώσουν προσωρινά έως και 140 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου που βρίσκονται ήδη στο νερό, μετά από παρόμοια κίνηση στα ρωσικά φορτία. Αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα ότι οι κυβερνήσεις δίνουν προτεραιότητα στη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα της αγοράς έναντι της συνέπειας των κυρώσεων. Αν και αυτό μπορεί να μειώσει τις τιμές βραχυπρόθεσμα, εισάγει επίσης ένα νέο επίπεδο απρόβλεπτου, θολώνοντας ουσιαστικά τα όρια του εμπορίου που υπόκειται σε κυρώσεις και στρεβλώνοντας τα κανονικά σήματα της αγοράς. Αυτό που είναι ίσως πιο αποκαλυπτικό, ωστόσο, είναι αυτό που συμβαίνει στον χώρο των καθαρών δεξαμενόπλοιων. Σε αντίθεση με το αργό, όπου η εξάρθρωση μπορεί να υποστηρίξει τονομίλια, τα δεξαμενόπλοια προϊόντων αντιμετωπίζουν άμεσο πλήγμα στη ζήτηση. Με τα διυλιστήρια του Κόλπου της Μέσης Ανατολής είτε κατεστραμμένα είτε να μην μπορούν να εξάγουν, περίπου 3,46 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως ροών προϊόντων έχουν ουσιαστικά αφαιρεθεί από την αγορά. Οι όγκοι αντικατάστασης που παρατηρούνται αλλού - περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα - απλά δεν επαρκούν για να αντισταθμίσουν. Το αποτέλεσμα δεν είναι η αλλαγή δρομολόγησης αλλά η συστολή. Αυτό είναι ήδη ορατό στη συμπεριφορά των αγγείων. Οι μονάδες LR και MR ερματίζουν όλο και περισσότερο δυτικά, εγκαταλείποντας την παραδοσιακή απασχόληση ανατολικά του Σουέζ σε αναζήτηση εναλλακτικών φορτίων. Ενώ αυτό αρχικά στήριξε τα κέρδη του Ατλαντικού, τώρα δημιουργεί τις συνθήκες για υπερπροσφορά στη Δύση. Τα πρώτα σημάδια είναι εκεί: τα επιτόκια παραμένουν ιστορικά ισχυρά, αλλά η δυναμική έχει σαφώς αμβλυνθεί, ιδιαίτερα στον Ειρηνικό όπου τα κέρδη έχουν διορθωθεί απότομα από τις κορυφές τους.

Όλα αυτά επικαλύπτονται από μια απότομη αύξηση του κόστους των καυσίμων, η οποία λειτουργεί ως περαιτέρω περιορισμός στην κινητικότητα του στόλου. Με τις τιμές των καυσίμων να αυξάνονται και τη διαθεσιμότητα να περιορίζεται, η κερδοσκοπική επανατοποθέτηση γίνεται πιο ακριβή, επιβραδύνοντας ουσιαστικά το σύστημα και μειώνοντας την ευελιξία. Αυτό, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ανισορροπία μεταξύ έμφορτων πλοίων και πλοίων έρματος εντός του Κόλπου, δημιουργεί μια αγορά που όχι μόνο διαταράσσεται αλλά είναι αναποτελεσματική.

Κάνοντας ένα βήμα πίσω, η ευρύτερη εικόνα είναι αυτή ενός συστήματος υπό πίεση. Η αγορά δεξαμενόπλοιων εισερχόταν ήδη σε αυτή την περίοδο με ένα γερασμένο προφίλ στόλου και περιορισμένη χωρητικότητα άμεσης αντικατάστασης, ένα διαρθρωτικό ζήτημα που παραμένει στο παρασκήνιο. Αυτό που έκανε η τρέχουσα κρίση είναι να εκθέσει πόσο γρήγορα μπορεί να καταρρεύσει η χρήση όταν αφαιρεθεί ένα βασικό σημείο συμφόρησης από την εξίσωση. Προς το παρόν, η αγορά παραμένει ισχυρή αλλά θεμελιωδώς εύθραυστη. Όσο περισσότερο το Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά κλειστό, τόσο περισσότερο η συζήτηση θα μετατοπιστεί από τις αιχμές των φορτίων στη ζήτηση καταστροφής και απώλειας χρήσης. Υπό αυτή την έννοια, αυτό δεν είναι πλέον απλώς μια κρίση εφοδιασμού - είναι μια δοκιμή για το πόση αναστάτωση μπορεί να απορροφήσει η αγορά δεξαμενόπλοιων πριν αρχίσουν να αποδυναμώνονται τα δικά της θεμελιώδη μεγέθη.