|
Συνέντευξη - Απ. Βεντούρης: Το πρόβλημα της επιβατηγού ναυτιλίας δεν είναι πολιτικό αλλά πρόβλημα Πολιτικών |
27/01/12 16:00   |
 |
Λίγα μόλις 24ωρα προ της δεύτερης κατά σειράς διακομματικής σύσκεψης για την ακτοπλοΐα που έχει προσδιοριστεί για την προσεχή εβδομάδα, όπως δήλωσε πρόσφατα ο αρμόδιος για θέματα ναυτιλίας υφυπουργός κ. Άδωνις Γεωργιάδης επί του πορίσματος που εμπεριέχει προτάσεις για την επίλυση θεμάτων του ακτοπλοϊκού ζητήματος ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ) κ. Απόστολος Βεντούρης τοποθετήθηκε έναντι των εξελίξεων με συνέντευξή του στο «TheSeaNation».
Η συνέντευξη του κ. Βεντούρη έχει ως ακολούθως:
Ερ. : Ακτοπλοΐα «ώρα μηδέν …» ή στο παρά πέντε;
Aπ. : «Κύριε Λαζάρου είστε έμπειρος δημοσιογράφος και πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν ισχύει τίποτα από τα δύο. Η ακτοπλοΐα δυστυχώς είναι στο «και ένα» και οδεύει στο «αργάμιση» κατά την έκφραση της νεολαίας. Επί δέκα έτη οι Ενώσεις πλοιοκτησίας επιβατηγού ναυτιλίας συνεχώς και αδιαλείπτως κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου αλλά εις μάτην.
Κανένας δεν τόλμησε να ασχοληθεί με το θέμα. Όλοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί στο πρώην ΥΕΝ, πίστευαν και μοιάζουν να πιστεύουν ακόμα ότι τα προβλήματα της ακτοπλοΐας είναι «κάστανα» που, ναι μεν κάποιος έπρεπε να τα βγάλει από τη φωτιά, αλλά αυτός ο «κάποιος» ήταν διαχρονικά «κάποιος άλλος» και όχι αυτοί που είχαν καθήκον, υποχρέωση και εξουσία να το κάνουν. Έτσι συσσωρεύτηκαν τα προβλήματα και φτάσαμε στο σημερινό χάλι, σε χρόνο «και ένα λεπτό». Όλοι ευχόμαστε να διασωθεί η πατρίδα.
Το θέμα όμως είναι να υπάρξει πολιτική βούληση και να γίνουν επιτέλους οι παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν. Ο κλάδος δεν αντέχει άλλες αναβολές, δεν αντέχει άλλη αναβλητικότητα, άλλο στρουθοκαμηλισμό. Σε αναμονή λοιπόν».
Ερ. : Την τελευταία δεκαετία και πλέον, έχει εκπονηθεί για την ακτοπλοΐα σωρεία μελετών. Τι βγαίνει τελικά, από τις μελέτες αυτές; Και ποια η γνώμη σας για την αξιοποίηση ή μη των κατά περίπτωση πορισμάτων τους;
Απ. : «Πρέπει να έχετε γίνει κοινωνός όλων των μελετών, που έχουν κατά την τελευταία δεκαετία εκπονηθεί και να έχετε επίσης παρακολουθήσει την συνεχή και αγωνιώδη προσπάθεια του κλάδου και των ενώσεών μας να ακουστούν οι θέσεις μας και οι προτάσεις μας. Ξέρετε λοιπόν πολύ καλά ότι όλες οι μελέτες καταλήγουν στο αυτό συμπέρασμα –πόρισμα, το οποίο είναι:
«ΑΛΛΑΓΗ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ» - «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ» - «ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΦΠΑ».
Η αξιολόγηση και αξιοποίηση των πορισμάτων αυτών είναι εργασίες που πρέπει να χειριστεί η Πολιτεία. Εμείς δεν μπορούμε ούτε να νομοθετήσουμε ούτε να επιβάλλουμε «αλλαγές» και, δυστυχώς για όλους, αυτοί που πρέπει και μπορούν έχουν άλλες προτεραιότητες και απ’ ότι φαίνεται δεν συνειδητοποιούν την κρισιμότητα της καταστάσεως και τις συνέπειες της διαφαινόμενης κατάρρευσης του κλάδου. Κανένας τους δεν είναι άμοιρος ευθυνών.
Να σας υπενθυμίσω ότι το τελευταίο διάστημα γίνεται πολύς λόγος για την απελευθέρωση των λεγομένων κλειστών επαγγελμάτων και να σας επισημάνω ότι ο δικός μας κλάδος ζητά επίμονα να απελευθερωθεί και το κράτος αρνείται πεισματικά να τον απελευθερώσει !!! Σας λέει κάτι αυτό; Ίσως τελικά η απειλή έγερσης αγωγών αποζημίωσης από τις εταιρείες πλοιοκτησίας ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να άργησε αρκετά».
Ερ.: Ανελαστικές δαπάνες και συνεισφορά τους στην οικονομική κατάσταση των ακτοπλοϊκών εταιρειών. Ποια η άποψή σας για το θέμα;
Απ.: «Όλοι στο χώρο της ναυτιλίας γνωρίζουν ότι οι περισσότερες και κύριες δαπάνες του πλοίου και συγκεκριμένα τα καύσιμα, τα λιπαντικά, η μισθοδοσία και οι ασφαλιστικές εισφορές, η πληρωμή των ασφαλιστικών καλύψεων (Hull machinery, P&I Clubs), η συντήρηση, οι επισκευές κλπ. είναι ανελαστικές. Για αποπληρωμή δανείων στις τράπεζες, ουδείς λόγος γίνεται λόγω ύπαρξης ζημιών για τρίτη χρονιά στην σειρά.
Συγκεκριμένα τα καύσιμα, τα αποθειωμένα καύσιμα, που παραλαμβάνουμε από τα μονοπωλιακά ΕΛΠΕ αποτελούν το 60% στη διαμόρφωση των εξόδων ενός δρομολογιακού συμβατικού πλοίου κατά μέσο όρο και η μισθοδοσία συν τις εργοδοτικές εισφορές το 20%, ενώ στα ταχύπλοα τα καύσιμα αγγίζουν το 75%.
Αυτονόητο λοιπόν είναι ο κλάδος να παρουσιάζει ζημίες τόσων πολλών εκατομμυρίων ευρώ.
Οι μισθοί των εργαζομένων σε πλοία είναι πολύ υψηλοί σε σχέση με τους μισθούς των εργαζομένων στην στεριά. Είναι βέβαια αλήθεια ότι για τους εργαζόμενους στην κουβέρτα και την μηχανή του πλοίου δεν είναι εύκολο να βρεθεί το ανάλογό τους στην στεριά οπότε δεν είναι και εύκολο να γίνουν οι απαραίτητες συγκρίσεις.
Αν όμως συγκρίνουμε τους εργαζομένους στον ξενοδοχειακό τομέα του πλοίου με τους εργαζομένους σε ξενοδοχεία και εστιατόρια στην στεριά τότε είναι προφανές ότι οι μισθοί τους είναι πολλαπλάσιοι. Αυτό ισχύει ακόμα και την χειμερινή περίοδο που συνήθως οι εργαζόμενοι είναι πιο πολλοί από τους επιβάτες.
Ο ΦΠΑ επίσης είναι υπερβολικά υψηλός και κατέχουμε τα πρωτεία υπερβολής σε ολόκληρη την Ευρώπη. Λοιπόν: ακριβά εισιτήρια – μείωση πελατειακής κίνησης = οικονομικό πρόβλημα. Αλλά οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες δεν είναι μόνο επάγγελμα είναι και κοινωνικό έργο ζωής στο ελληνικό αρχιπέλαγος. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι ενιαίος τομέας για την ελληνική πραγματικότητα και το κράτος μόνο έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζει. Δείτε πως το κράτος επιβεβαιώνει την παρουσία του στον ΟΣΕ, ΗΛΠΑΠ, ΗΣΑΠ, ΕΘΕΛ, ΟΑΣΑ, ΜΕΤΡΟ, ΚΤΕΛ και κρίνετε εσείς».
Ερ.: Προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ποια τα κωλύματα σήμερα και ποιος ο ρόλος του πολιτικού σκηνικού.
Απ.: «Η προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα του ΕΚ 3577/92 είναι πλέον μονόδρομος σηματοδοτημένος. Τα κωλύματα προέρχονται από την ΜΗ θέληση του κρατικού μηχανισμού να συμμορφωθεί με τις δύο «Αιτιολογημένες Γνώμες» της Ε.Ε. Αλλά και η Δ/νση Μεταφορών της Ε.Ε. εφαρμόζει μία καταστροφική για την ελληνική επιβατηγό ναυτιλία φιλοκυβερνητική εκάστοτε πολιτική, θέλοντας να τα έχει καλά με το κράτος, με αντάλλαγμα την ατομική επιβίωση και την μακροημέρευση.
Όσον αφορά τώρα το «πολιτικό σκηνικό» όλοι στη ναυτιλία γνωρίζουμε ότι σχεδόν όλοι οι πολιτικοί, υπουργοί, γενικοί γραμματείς, βουλευτές και πολιτευτές έλαμψαν δια της απαθούς απουσίας τους. Κάποιοι διατελέσαντες υπουργοί έμειναν γνωστοί στην ιστορία λόγω του μη έργου τους και έλαβαν επάξια τον χαρακτηρισμό ο «κύριος μηδέν».
Φωτεινό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα το δίδυμο «Παμπούκη –Γεωργιάδη», οπότε όπως αντιλαμβάνεσθε το πρόβλημα της επιβατηγού ναυτιλίας δεν είναι πολιτικό αλλά πρόβλημα ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ».
Ερ. : Ποιος ο ορίζοντας της ακτοπλοΐας σήμερα;
Απ.: «Η ελληνική ναυτιλιακή επιχειρηματικότητα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες δυστυχώς θυμίζει πλέον τις προβλέψεις της μετεωρολογίας. Ουρανός νεφοσκεπής, ορίζων δυσδιάκριτος, κατά τόπους πυκνή ομίχλη, θάλασσα τρικυμιώδης. Το σκάφος κλυδωνίζεται επικίνδυνα και έχει κατακλυσθεί από ύδατα. Επαναλαμβάνω για μια ακόμη φορά ότι αν δεν γίνει κάτι έστω τώρα, η ακτοπλοΐα σύντομα θα αποτελεί παρελθόν».
jlazarou@theseanation.com
|
| |
Tools
